دختران و پسران جوان در طول تاریخ شیوه‌های مختلف ولی پرخطری را برای اثبات عشقشان به همدیگر به كار می‌برده‌اند.

در زمان آدم و حوا از میوه درخت ممنوعه می‌خوردند ولی چون میوه‌ها مورد تایید خدا نبود،‌ خداوند به صورت مستقیم مجازاتشان را اعمال و آنها را به یكی از سیارات دور تبعید می‌كرد.

در عصر شكار به صورت مشترك به شكار می رفتند اما چون حواسشان به شكار نبود، در نهایت خود طعمه شكار می‌شدند.

در عصر جنگل نشینی بعد از پیدا كردن كندوی عسل، انگشت در عسل می‌زدند و در دهان هم فرو می‌كردند اما چون انگشتانشان را بیش از حد در حلق هم فرو می‌كردند موجب خفگی هم می‌شدند.

بعد از اختراع تیر و كمان شوخی شوخی به قلب هم تیر می‌انداختند و بعد از آن جدی جدی می‌مردند.

بعد از اختراع خط، به هم نامه‌های عاشقانه می‌نوشتند اما نامه‌ها به دست والدین می‌رسید و آنها هم چون غیرت داشتند بچه‌هایشان را با چاقو و شمشیر از پای در می‌آوردند.

بعد از اختراع نوشابه و نی، یك نوشابه را با دو نی مشتركو گاهی اوقات دو نوشابه را با یك نی مشترك می‌خوردند اما به خاطر غیربهداشتی بودن این كار انواع میكروب‌ها از این طریق منتقل می‌شد و آنها را راهی بیمارستان می‌كرد.

بعد از اختراع رمان‌ها و فیلم‌های عاشقانه و بدآموزی ناشی از خواندن و دیدن آنها همدیگر را در آغوش می‌گرفتند و لب‌هایشان را روی لب همدیگر می‌گذاشتند اما چون این كار امنیت اخلاقی و اجتماعی جامعه را به خطر می‌انداخت ماموران اخلاقی و ایمانی وارد كار می‌شدند و آنها را در قوطی می‌كردند و با خود به ناكجاآباد می‌بردند.

بعد از اختراع تلفن آنقدر تلفنی حرف می‌زدند تا یكی از دو طرف بر اثر اختلال شنوایی و خشكی دهان از پای در می‌آمد.

بعد از رواج سیگارهای لایت به صورت مشترك به سیگار پك می‌زدند و تولید دود می‌كردند و چون اعتیاد از همان سیگار اول شروع می‌شود حداقل یكی از آنها معتاد و زندگی مشترك غیرممكن می‌شد.

بعد از اختراع سرنگ یكی از جدیدترین و بی‌خطرترین شیوه‌ها برای اثبات عشق به وجود آمد. در تصاویر بالا و پایین می‌توانید یكی از نمونه‌های مدرن اثبات عشق توسط سرنگ را ببینید. این دختر و پسر جوان بعد از تلاش‌های فراوان برای پیدا كردن رگ همدیگر موفق شدند توسط سرنگ مشترك مواد مورد علاقه خود را به همدیگر تزریق و پیوندشان را محكمتر كنند. نكات  این شیوه باعث  انتقال ویروس‌های ایدز و هپاتیت بی و سی است